beroepsgeluid

Beroepsgeluid is het geluid dat mensen tijdens hun werk ervaren en dat voortkomt uit machines, processen en werkzaamheden in de werkomgeving. Het begrip wordt gebruikt in de context van arbeidsomstandigheden en gehoorbescherming en onderscheidt zich van lawaai in vrije tijd. Ernstige of langdurige blootstelling aan beroepsgeluid kan leiden tot gehoorschade en tinnitus.

Geluid wordt doorgaans gemeten met A-gewogen niveaus en als LAeq,T (geluidsniveau gedurende een periode T) of als dosis. Voor beroepsgeluid gelden normen die rekening houden met blootstellingstijd en intensiteit; vaak wordt gesproken over een dag- of 8-uur equivalentie LAeq,8h. De meetresultaten worden uitgedrukt in decibel(A).

Langdurige blootstelling kan gehoorverlies veroorzaken, vooral bij hoge toonfrequenties, en kan samen met stress en slaapstoornissen voorkomen. Risico is hoger bij luidruchtige werktijden, close contact met machines, of slechte akoestiek. Leeftijd, gehoorgezondheid en gebruik van gehoorbescherming beïnvloeden de gevoeligheid.

Regulering en preventie: werkgevers zijn verplicht een blootstellingsbeoordeling uit te voeren en passende maatregelen te nemen volgens nationale regels en, op Europees niveau, de Richtlijn 2003/10/EC. Beheersmaatregelen volgen de hiërarchie van controle: vervanging of isolatie van bronnen, geluidsreductie, organisatorische maatregelen; indien nodig persoonlijke gehoorbescherming, audiometrische testen en voorlichting.

Tot slot wordt bij beroepsgeluid vaak gekeken naar preventie en monitoring; betrouwbare metingen, regelmatige inspectie en training houden de blootstelling onder de geldende limieten en beschermen werknemers tegen gehoorschade. Zie ook: arbeidsomstandighedenwet, gehoorbescherming, geluidshygiëne.