beleggingsregels

Beleggingsregels zijn een set van richtlijnen en beleidsregels die bepalen hoe investeringen worden gekozen, beheerd en gecontroleerd. Ze dienen om beleggingsdoelstellingen te vertalen naar concrete beslissingen, risico’s te beheersen en te voldoen aan wet- en regelgeving en fiduciary duties. De regels omvatten doorgaans de risicobereidheid en beleggingshorizon, verdeling over verschillende beleggingscategorieën, geografische spreiding en sectoren, en limieten per issuer of per positie om concentratierisico te beperken. Daarnaast komen liquidity criteria, kwaliteitseisen van beleggingen, maximaal gebruik van leverage en regels rond derivaten aan bod. Ook kunnen uitsluitings- of ESG-criteria voor beleggingen zijn opgenomen, evenals voorschriften voor valutahedging, interne controles, rapportage en toezicht op naleving.

Beleggingsregels worden meestal uitgewerkt als onderdeel van het beleggingsbeleid van een organisatie of fonds. Ze worden vastgesteld door het bestuur of het management, en zijn onderhevig aan periodieke evaluatie en bijstelling. Toezichthouders en regelgeving (zoals Wft/MiFID II in de EU) bepalen in welke mate naleving en reporting vereist zijn. Voor pensioenfondsen en beleggingsinstellingen geldt vaak aanvullende governance- en risicobeheer-eisen.

Ook voor particulieren kunnen beleggingsregels nuttig zijn: stel een persoonlijk risicoprofiel vast, definieer een gediversifieerde portefeuille, voer regelmatige herbalancering uit en bepaal criteria voor uitstappen of verliesbeperking.