beklaagde

Beklaagde is een Nederlands juridisch begrip dat verwijst naar de persoon tegen wie een klacht, beschuldiging of aanklacht is gericht in een straf- of tuchtprocedure. In de strafrechtelijke sfeer is de beklaagde de verdachte die voor een rechtbank verschijnt en wordt vervolgd wegens een tenlastelegging. Het woord is in officiële documenten en rechtsuitspraken gangbaar en is genderneutraal, met beklaagde in enkelvoud en beklaagden in meervoud.

In de onderzoeksfase van een strafzaak wordt doorgaans gesproken van verdachte; eenmaal ter terechtzitting beschuldigd en vervolgd kan de term beklaagde worden gebruikt in de procesvoering en schriftelijke stukken. In civiele procedures komt de term beklaagde minder vaak voor; daar ligt de gebruikelijke aanduiding meestal bij gedaagde of verweerder, afhankelijk van de aard van de procedure.

De beklaagde heeft in beginsel rechten die voortvloeien uit de rechtsstaat, zoals het recht op een zorgvuldige behandeling, de onschuldpresumptie totdat het tegendeel is vastgesteld, het recht op bijstand van een raadsman en het recht om te worden gehoord en om verweren en bewijsmateriaal aan te voeren. Afhankelijk van de procedure kan de beklaagde onder beperkende of voorlopige maatregelen komen te staan, onderworpen aan wettelijke waarborgen.

Etymologie: beklaagde is afgeleid van beklaagen, wat “iemand beschuldigen” betekent, en benadrukt de positie van degene die onderwerp is van de beschuldiging in de procedure.

Zie ook: Verdachte, Gedaagde, Eiser.