beeldvormingmodaliteit

Beeldvormingmodaliteit is een term uit de medische beeldvorming die verwijst naar een specifieke methode om beelden van het lichaam te verkrijgen. Elke modaliteit is gebaseerd op een ander fysisch principe en levert verschillende soorten informatie op, zoals anatomische structuur, functionele activiteit of moleculaire processen. Modaliteiten worden vaak gecombineerd in diagnostische routes om een completer beeld te krijgen van een aandoening.

Veelvoorkomende beeldvormingmodaliteiten zijn röntgenfoto's (plain radiography), CT, MRI, echografie (ultrasound) en nucleaire geneeskunde zoals PET en SPECT. Mammografie is een gespecialiseerde röntgentechniek voor borsten en DXA meet botdichtheid. Elke modaliteit heeft zijn eigen toepassingsgebied, beeldkwaliteit en inschatting van stralingsbelasting.

CT levert snelle, gedetailleerde dwarsdoorsnedes met hoge ruimtelijke resolutie maar gaat gepaard met ioniserende straling en soms contrast. MRI biedt uitmuntende zachte-weefselcontrasten zonder straling, maar langere onderzoekstijden en contra-indicaties bij metalen implantaten. Ultrasound is real-time en relatief goedkoop en zonder straling, maar beeldkwaliteit varieert per regio en operator. Nucleaire geneeskunde geeft functionele of moleculaire informatie via radiotracers, met lagere ruimtelijke resolutie en stralingsbelasting.

Hybride modaliteiten zoals PET/CT en PET/MRI combineren functionele of moleculaire informatie met anatomische beelden, wat diagnostiek, stadiëring en behandelingplanning verbetert. De keuze voor een modaliteit hangt af van de klinische vraag, patiëntveiligheid, beschikbaarheid, kosten en stralingsbelasting, naast contra-indicaties en individuele factoren.

In de toekomst spelen technologische ontwikkelingen zoals geavanceerde contrastmiddelen, verbeterde beeldreconstructie en kunstmatige intelligentie een toenemende rol in beeldvormingmodaliteiten, met mogelijkheden voor multimodal imaging en snellere, gepersonaliseerde diagnostiek.