asfaltwegen

Asfaltwegen zijn wegen die zijn bedekt met asfaltbeton, een mengsel van bitumen als bindmiddel en granulaten zoals zand en steenslag. Het bindmiddel bindt de korrels tot een stevig, waterafstotend wegdek met een glad oppervlak en goede rijcomfort.

Het asfaltbeton wordt in een asfaltcentrale geproduceerd en bij aanleg warm op de weg gelegd. Daarna wordt het oppervlak verdicht met rollers. Een asfaltweg bestaat doorgaans uit meerdere lagen, zoals een onderlaag en de deklaag van asfaltbeton of open asfaltbeton (voor sommige toepassingen).

Er bestaan verschillende typen asfalt: standaard asfaltbeton voor reguliere rijbanen, open asfaltbeton (OAB) voor betere waterafvoer en minder geluid, en porieus asfalt voor drainage. Openbaar geasfalteerde wegen zijn over het algemeen duurzaam, snel aan te leggen en grotendeels recyclebaar met teruggewonnen asfalt (RAP).

Onderhoud richt zich op scheurvorming en verlies van de bovenlaag. Uitvoeren van sealant, reparaties, resurfacing of herasfaltering verlengt de levensduur. De verwachte levensduur ligt meestal tussen de 15 en 30 jaar, afhankelijk van verkeer, klimaat en onderhoud.

Historisch gezien speelde asfalt een belangrijke rol in de modernisering van de infrastructuur in de 20e eeuw. Bitumen, afkomstig uit de olie-industrie, blijft de belangrijkste bindmiddelsoort voor asfaltwegen, die wereldwijd het grootste deel van het wegdek vormen.