Wortelreserve

Wortelreserve is een term die in de plantkunde wordt gebruikt om te verwijzen naar de koolhydraat- en voedingsstofreserves die in wortelweefsel worden opgeslagen. Hoewel de term letterlijk naar de wortel van planten kan verwijzen, wordt hij vooral gebruikt om opslagweefsel in opslagwortels en knollen aan te duiden die dienen als energieleverancier tijdens kieming, regrowth na snoeien of perioden van stress.

De reserves bestaan grotendeels uit zetmeel, oplosbare suikers en in mindere mate stikstof- en andere organische verbindingen. In wortelgewassen zoals wortels (Daucus carota) en overige opslagwortels ligt de opslag in parenchymcellen van de opslagwortel. Zetmeel is doorgaans de dominante opslagvorm, aangevuld met glucose, fructose en sucrose. De verhouding kan variëren afhankelijk van soort, ontwikkelingsstadium en teelteomstandigheden.

Rol en belang: Wortelreserve bepaalt in belangrijke mate de overleving en het vermogen tot snelle teruggroei bij omstandigheden zoals droogte, koude of verminderd licht. Voor telers beïnvloedt de reservegrootte opslagkwaliteit en smaak, en kan zij de bewaarbaarheid van de geteelde wortels verbeteren. In de praktijk kunnen teeltpraktijken en bemesting de koolhydraatstatus van de wortel beïnvloeden.

Methoden van evaluatie: onderzoekers bepalen wortelreserve via meting van droge stof, zetmeelgehalte en suikersamenstelling; daarnaast kunnen isotopering of enzymatische assays worden ingezet. In de landbouw wordt wortelreserve vaak bestudeerd als onderdeel van wortelgroei, winterhardheid en postharvestbehandeling.

---