Voordeur

Voordeur is de hoofdtoegang tot een woning of gebouw. Gelegen aan de voorzijde van het gebouw, fungeert de voordeur als aangezicht en eerste filter tussen binnen- en buitenruimte. Het ontwerp combineert functionaliteit met veiligheid en esthetiek en kan bepalend zijn voor de energieprestatie van de woning.

Etymologie: het woord is samengesteld uit voor- en deur, wat aangeeft dat het de deur is die zich aan de voorkant bevindt.

Materialen en typen: Voordeuren worden gemaakt van hout, kunststof (PVC), staal of aluminium, vaak in combinatie met glas. Veelvoorkomende typen zijn paneeldeuren en deuren met glas-in-lood of gebrandschilderd glas; enkele deuren en dubbele voordeuren komen ook voor. Bij moderne woningen kan de deur extra isolatie en weersbestendige afdichtingen hebben.

Beveiliging en isolatie: Een goede voordeur biedt veiligheid door een stevig frame, montages met meerdere sluitingen en een anti-kerntrekkingsbeslag. Voor energiezuinigheid draagt geïsoleerde deurvulling en tochtstrips bij aan de warmteterugwinning en vermindert tocht. Brandveiligheid kan bij speciale deuren.

Installatie en regelgeving: Externe voordeuren moeten correct worden geïnstalleerd om lekkage te voorkomen en voldoen aan nationale bouwvoorschriften (Bouwbesluit) en Europese normen voor buitendeuren (EN 14351-1), en aan CE-markering, indien van toepassing.

Onderhoud: Periodiek onderhoud, zoals schilderwerk, controle op tochtstrips en smering van scharnieren, verlengt de levensduur en behoudt beveiliging en isolatie.