Stroomkringen

Stroomkringen zijn gesloten paden waarlangs elektrische stroom kan vloeien. Een basisstroomkring bestaat uit een spanningsbron, geleiders en een belasting. In een gelijkstroomkring (DC) blijft de stroom constant zolang de bron en belasting verbonden blijven; in wisselstroomkringen (AC) verandert de spanning periodiek van richting. De wetten van Kirchhoff en de wet van Ohm beschrijven hoe spanning, stroom en weerstand met elkaar samenhangen: I = V/R voor eenvoudige weerstandsverbindingen.

Circuits kunnen serieel of parallel zijn. In een seriekring is de stroom door alle elementen hetzelfde; in een parallelkring is de spanning overal gelijk en verdelen de onderdelen de stroom. Het vermogen in een kring wordt gegeven door P = VI (of P = I^2R). Net als bij andere elektrische schakelingen worden componenten zoals weerstanden, condensatoren en spoelen genoemd, en kunnen schakelaars, fuseers en meetinstrumenten aanwezig zijn.

Een belangrijke toepassing van stroomkringen is de 4-20 mA-stroomlus in procesautomatisering. In twee­draadlus-systemen wordt de sensor gevoed via de lus en varieert de stroom als signaal; in drie­draadlus-systemen heeft de sensor een aparte voeding terwijl de lus uitsluitend de signaalstroom transporteert. Een 4-20 mA-loop is robuust tegen spanningsval over lange kabels en relatief ongevoelig voor ruis. Typische componenten zijn een spanningsbron (meestal 24 V), sensoren/actuatoren en de bekabeling met afsluitweerstanden.

Veiligheid en onderhoud: gebruik passende beveiliging, zorg voor goede isolatie en correcte bekabeling, controleer verbindingen en vervang beschadigde kabels om kortsluiting en overbelasting te voorkomen.