Stromingspaden

Stromingspaden zijn de trajecten die waterdeeltjes volgen terwijl ze verplaatsen door een hydrologisch systeem, van infiltracepunten (recharge) tot afvoerpunten of discharge, zoals bronnen, rivieren of putten. In de ondergrond verwijzen stromingspaden naar de routes van water door poreuze media, scheuren en holten, onder invloed van de hydraulische gradiënt en de geologische structuur.

In de praktijk hangen stromingspaden af van de hydrologische eigenschappen van het gebied. Belangrijke factoren zijn onder meer porositeit, doorlatendheid, anisotropie, en de aanwezigheid van afwijkingen zoals fouten, kraakvelden of karstontwikkelingen. In complexe geologie kunnen stromingspaden lang en tortueus zijn of bestaan uit meerdere parallelle routes met verschillende reistijden. Het concept is cruciaal voor inzicht in watervoorraden, contaminanttransport en de vestiging van lange residentietijden in aquifers.

Methoden om stromingspaden te bepalen of af te leiden omvatten veldmetingen met tracers en isotopen, dye toevoegingen, en analyses van reis- en ouderdomstijden. Daarnaast worden numerieke modellen en partikel-tracking toegepast, bijvoorbeeld in combinatie met 3D-hydrogeologische modellen, om de paden van waterexpliciet te simuleren en tijd- of reisduurdistributies te berekenen.

Toepassingen van stromingspaden zijn divers: ze helpen bij de inschatting van kwetsbaarheidszones voor vervuiling, bij águaresourcemanagement en bij het anticiperen op toekomstige transportroutes van verontreinigende stoffen. Ze brengen echter ook onzekerheden met zich mee door geologische heterogeniteit en onvolledige boundary conditions, wat aandacht vereist bij interpretatie en besluitvorming.