Stemloosheid
Stemloosheid is een term uit de fonetiek en fonologie die verwijst naar de eigenschap van klanken die zonder vibratie van de stemplannen worden geproduceerd. Het tegenovergestelde hiervan is stemhebbend, waarbij de stembanden wel vibreren tijdens de productie van de klank.
In de meeste talen komen stemloze klanken vooral voor onder consonanten, zoals plosieven en fricatieven. Voorbeelden
Taalspecifieke systemen variëren hoeveelheidsgewijs in stemloosheid. Sommige talen hebben een duidelijke stemcontraste in meer typen klanken,
Voor onderzoek en diagnose worden stemloze kenmerken vaak gemeten met behulp van fonetische instrumenten zoals laryngoscopie,