Snowboarden

Snowboarden is een wintersport waarbij een sporter op een snowboard staat en afdaalt van een berghelling met behulp van zwaartekracht. Het kan op geprepareerde pistes en in parken, maar ook off-piste plaatsvinden. Doordat beide voeten op het bord zijn bevestigd, vraagt de sport om balans, controle en randenwerk.

Geschiedenis: In de jaren 1960 ontwikkelde Sherman Poppen de Snurfer, een eenvoudige plank met touw. In de jaren 70 en 80 werden boards en bindingen verder ontwikkeld door pioniers zoals Jake Burton Carpenter en Tom Sims, waardoor snowboarden wereldwijd aan populariteit won. Snowboarden werd in 1998 een officiële olympische discipline.

Uitrusting en techniek: Een snowboard, boots en binders verbinden de rijder met het bord. Boards verschillen in vorm: directional, twin-tip, met camber of rocker. Bindings zijn verstelbaar. Een goede houding en stance zijn cruciaal; basistechnieken omvatten carving, randen controleren en balans, terwijl freestyle gericht is op springen en grinden en snowboardcross op meerdere rijders op een baan.

Disciplines en omgeving: Hoofdonderdelen zijn freestyle (halfpipe, slopestyle, big air), alpine (parallel giant slalom, giant slalom) en snowboard cross. Splitboarden is gericht op backcountry-tochten. Veel resorts bieden lessen en beginnerpistes.

Organisatie en veiligheid: De sport valt onder de federatie FIS en nationale federaties. Veiligheid speelt een belangrijke rol; het dragen van een helm en beschermende uitrusting en het volgen van lessen wordt aanbevolen.