Sectorindicatoren

Sectorindicatoren zijn statistische maatstaven die de prestaties en ontwikkelingen van economische sectoren weergeven. Ze worden gebruikt door beleidsmakers, economisch analisten en onderzoekers om structurele veranderingen te volgen, trends te vergelijken en weloverwogen beslissingen te ondersteunen.

Typische sectorindicatoren omvatten de toegevoegde waarde per sector, werkgelegenheid per sector, productiviteit per gewerkt uur, investeringen in vaste kapitaalgoederen, en productie- of omzetindices per sector. Aanvullende indicatoren omvatten export en import per sector, en het energieverbruik of de energievraag van elke sector.

Deze indicatoren worden samengesteld uit diverse databronnen, waaronder nationale rekeningen, arbeids- en loonstatistieken, bedrijfsenquêtes en handelsstatistieken. In Nederland wordt veelal gebruik gemaakt van data van Statistics Netherlands (CBS) en internationale databanken, die vaak beschikbaar zijn via dashboards en publicaties.

Toepassingen van sectorindicatoren omvatten het analyseren van economische transitieën (bijvoorbeeld verschuivingen van industrie naar dienstensectoren), beleidsevaluatie, regionale en sectorale vergelijkingen en input voor berekening van BBP naar sectoren. Ze ondersteunen beleidsplannen, prognoses en onderzoekers bij het interpreteren van structurele veranderingen.

Beperkingen zijn variaties in sectordefinities tussen landen, datavertragingen en onderrapportage van kleinere ondernemingen. Grensoverschrijdende activiteiten en informele sectoren zijn moeilijk volledig meetbaar, en seizoensinvloeden vragen om correcties en normalisatie.

Zie ook: Nationale rekeningen, BBP per sector, structuurindicatoren en statistische databanken.