Schakeling

Schakeling is een term die in het Nederlands wordt gebruikt om het proces of het resultaat van het verbinden en schakelen van elektrische, elektronische of mechanische verbindingen aan te duiden. In brede zin verwijst het naar een pad waarlangs signalen, stroom of informatie kan stromen, en naar de manier waarop onderdelen met elkaar zijn gekoppeld om een gewenste werking te realiseren.

In de elektronica en elektrotechniek verwijst een schakeling naar een specifieke samenstelling van componenten die een functie mogelijk maakt. Veelvoorkomende typen zijn serieschakeling en parallelschakeling, waarbij componenten achter elkaar of parallel staan. Logische schakelingen gebruiken digitale poorten om signalen volgens Booleaanse regels te combineren en vormen de basis van computer- en regelelectronica. Deze schakelingen kunnen combinatorisch zijn (uitvoer hangt direct af van de invoer) of sequentieel (uitvoer hangt af van de eerdere toestanden, vaak met geheugen zoals flip-flops en registers).

Daarnaast heeft schakeling ook een betekenis in de automatisering en besturing; hier verwijst het naar schakelingen of bedrading in besturingscircuits die processen sturen. De termen open en gesloten schakeling beschrijven of er op een pad voor stroom of signaal een gekoppelde verbinding aanwezig is.

In de mechanica en auto-industrie duidt schakeling vaak op de koppelings- of schakelmechanismen van een aandrijving, bijvoorbeeld de schakeling tussen versnellingen in een automatische versnellingsbak. In telecommunicatie en netwerken verwijst schakeling naar de manier waarop communicatieroutes tot stand komen en worden onderhouden, zoals bij circuitschakeling (circuit switching) versus packet switching, en het gebruik van schakelapparatuur zoals switches en routers.

Etymologisch komt schakeling van schakelen, wat verwezenlijking van verbindingen of positieveranderingen aangeeft.