Retouchematerialen

Retouchematerialen zijn de materialen die conservatoren gebruiken bij retoucheerwerk aan kunstobjecten om beschadigde of ontbrekende gebieden visueel te herstellen. Het doel is verlies te harmoniseren met het omliggende oppervlak zonder de authenticiteit of leesbaarheid van het object te schaden. Retouche moet omkeerbaar, chemisch compatibel met het oorspronkelijke materiaal en optisch subtiel zijn.

Typen materialen omvatten pigmenten in een reversibele binder, vaak ademend en lichtstabil, die geschikt zijn voor de specifieke ondergrond (olie-, tempera- of fresco-schilderingen). Veelgebruikte bindmiddelen zijn acrylhoudende dispersies zoals Paraloid B-72, cellulose-derivaten en andere conserveringsvriendelijke systemen. Pigmentkeuze vereist kleurmatching, transparantie en stabiliteit tegen licht en chemicaliën. In sommige toepassingen worden glazende of matte laagtechnieken toegepast, met een dunne laagsamenstelling die zowel zichtbaar als acceptabel is bij de omliggende verf.

Procedures en ethiek vereisen zorgvuldige documentatie en tests op proefstukken. Retouchematerialen moeten reversibel zijn en verwijderd kunnen worden zonder schade aan het originele oppervlak. Conservatoren testen kleur, textuur en glans, voeren kleine proefapplicaties uit en registreren de gebruikte materialen en methoden in behandelverslagen. De keuze van materialen en technieken hangt af van de aard van het object, de toestand en de beoogde conserveringsstrategie.