Regieinrichting

Regieinrichting, ook wel geschreven als regie-inrichting, is een Nederlandse term die verwijst naar de gecoördineerde planning, ontwerp en uitvoering van ruimten, processen en diensten onder een centrale regie. Het concept combineert regie (richting, aansturing) met inrichting (layout, opzet) en wordt toegepast om een eenduidige visie te realiseren binnen een organisatie of project.

In de praktijk komt regieinrichting voor in verschillende domeinen. In de publieke sector en bij ruimtelijke ordening verwijst het naar de afstemming van beleid, ontwerp en dienstverlening zodat zingeving, efficiëntie en toegankelijkheid samenkomen. In zorginstellingen beschrijft het de centrale coördinatie van afdelingen, kamers, workflows en faciliteiten ten behoeve van veiligheid, kwaliteit en beleving. Ook in onderwijs- en cultureel patrimonium kan regieinrichting betrekking hebben op de afstemming van klaslokalen, werkruimten en publieksruimtes met de programmadoelen.

Belangrijke elementen zijn onder meer de governance-structuur, taken en verantwoordelijkheden, begroting, inkoop en evaluatie. De aanpak stimuleert samenwerking tussen beleidsmakers, architecten, facilitair managers en eindgebruikers, met nadruk op gebruikersgerichte ontwerpen, duurzaamheid en inzetbaarheid op lange termijn. Het doel is coherentie tussen strategische keuzes en uitvoering, zodat middelen efficiënt worden benut en resultaten meetbaar zijn.

Kritiekpunten gaan soms over te sterke centralisatie en gebrek aan autonomie op lokaal niveau. Succesvolle toepassing vereist een helder mandaat, betrokkenheid van belanghebbenden en transparante verantwoording. De precieze invulling van regieinrichting is sterk contextafhankelijk en kan per sector verschillen. Zie ook: regie; inrichting; facility management; governance.