Pallasieten

Pallasieten zijn een groep stony-iron meteorieten die bestaan uit een ijzer-nikkelmetalen matrix waarin olivinekristallen zijn ingesloten. Ze vormen doorgaans ongeveer gelijke volumes van metaal en silikaat, waardoor ze een kenmerkend uiterlijk hebben met glanzend metaal en groenachtige olivinekristallen.

Naam en herkomst: De naam is afgeleid van Peter Pallas, die het eerste bekende exemplaar beschreef. De term pallasiet werd in 1886 ingevoerd door Gustav Tschermak. Pallasieten behoren tot de groep stony-iron meteorieten en worden vaak aangeduid als olivine-pallasieten.

Vorming en structuur: Pallasieten ontstaan vermoedelijk aan de grens tussen de ijzerkern en de silikaatmantel van een differentiërende planeetachtige, waar mantel- en kernmaterialen tijdens botsingen kunnen worden gemengd. Na afkoeling vormen olivinekristallen die in een ijzer-nikkelmatrix liggen, wat resulteert in de karakteristieke tweelaagse textuur.

Vondsten en verspreiding: Ze zijn wereldwijd gevonden maar relatief zeldzaam. Bekende vondsten komen uit Argentinië (waar Esquel een beroemde vondst is), maar ook uit delen van de Verenigde Staten, Rusland en Scandinavië. De variatie tussen vondsten neemt in kleur en kristalgrootte toe afhankelijk van de lokale geologie.

Onderzoek en belang: Pallasieten leveren waardevolle inzichten in de samenstelling van kerndelen en mantelmaterialen bij differentiatie van planetoïden, en daarmee in de vroegste geschiedenis van het zonnestelsel. Ze zijn ook populair onder verzamelaars vanwege hun esthetische contrast tussen groen olivine en donkere metalen.