Opdragen

Opdragen is een Nederlands werkwoord met meerdere betekenissen. De term is afgeleid van op- en dragen, en duidt in de basis op het opleggen van een last, bevel of opdracht aan iemand. Het is een formeel of ceremonieel woord en wordt minder vaak in alledaagse spreektaal gebruikt.

Een eerste betekenis is het opleggen van een bevel of verplichting. Iemand kan opdragen worden tot het uitvoeren van een taak, of tot zich aan een regel te houden. Het concept komt voor in officiële besluiten of in militaire en bestuurlijke contexten. De term heeft een formelere, beleidsmatige connotatie dan een gewone opdracht.

Een tweede betekenis vindt men in religieuze context: opdragen kan betekenen het wijden of toegewijden van iemand tot een geestelijk ambt, of het toewijden van een kind tot dienst in de kerk. In veel hedendaagse kerken wordt vaker gesproken van wijging of inwijding, maar opdragen komt nog voor in oudere of formelere teksten.

Daarnaast kan opdragen ook betekenen iemand te belasteren of te belasten met een taak, verantwoordelijkheid of opdracht. In deze zin staat het dicht bij synoniemen als toevertrouwen aan of toewijzen, hoewel het vaak een wat formelere toon heeft.

Zie ook: opdracht, bevel, wijden, inwijding, toewijzing.