Nulwaarde

Nulwaarde is een term die in het Nederlands kan verwijzen naar de boek‑ of marktwaarde van een activum wanneer die waarde als nula wordt vastgesteld. In de boekhouding betekent nulwaarde dat het activum volgens de gemeenschappelijke waarderingsregels geen economische waarde meer heeft; dit komt vaak voor na de volledige afschrijving of na een zware beschadiging. Wanneer een bedrijf een stillingsactivum tot nulwaarde schrijft, wordt het afgeschreven tot het boekwaarde van nul, waardoor er geen verdere afschrijvingen meer hoeven te worden geboekt.

In de belastingwetgeving wordt de term ook gebruikt in de context van de zogenaamde “nulwaardeafwaardering” bij onroerend goed. Voor de heffing van onroerendezaakbelasting (OZB) kan het eigendomwoord overgaan tot nulwaarde als het onroerend goed volgens de belastingrechters geen economische waarde heeft, bijvoorbeeld na een onherstelbare glasbraak of een ernstige verzakkingsrisico. In dit geval kan de eigenaar een aanvraag voor nulwaarde indienen, waardoor de fiscale basis voor de OZB tijdelijk of permanent wordt verlaagd.

Nulwaarde wordt soms ook toegepast op het bezit van intangibles, zoals goodwill, wanneer de marktwaarde van die goodwill onder de grens van de risicovaardering zakt. Bij de juiste waardering kan een onderneming beslissen goodwill als nulwaarde te beoordelen en deze uit de balans te verwijderen.

Voor veel organisaties is het belangrijk om nulwaardingsprocedures zorgvuldig te documenteren. De richtlijnen van het Nederlandse boekhoudkundig stelsel en de belastingwetgeving vereisen dat het bewijs voor de afschrijving of waardeverlies notarieel en intern wordt vastgelegd, zodat toekomstige belanghebbenden de beslissing kunnen verifiëren.