Netwerkfunctiesvirtualisatie

Netwerkfunctiesvirtualisatie (NFV) is een concept in de netwerk- en telecomindustrie waarbij netwerkfuncties die traditioneel op gespecialiseerde hardware draaien, worden gevirtualiseerd en uitgevoerd als software op standaard x86-servers of in een cloudomgeving. NFV richt zich op flexibiliteit, schaalbaarheid en kostenreductie door hardwareafhankelijkheid te verminderen, provisioning te versnellen en dynamische service chaining mogelijk te maken.

De uitgangspunten zijn vastgelegd in de ETSI NFV Industry Specification Group (ISG). De NFV-architectuur bestaat uit drie hoofdonderdelen: NFV Infrastructure (NFVI) die compute-, storage- en virtualisatielaag levert; Virtual Network Functions (VNF’s) die netwerkdiensten implementeren; en de Management and Orchestration (MANO) stack, bestaande uit VNFM (VNF Management), NFVO (Network Function Virtualization Orchestrator) en VIM (Virtualized Infrastructure Manager).

NFVI kan bestaan uit virtualisatieplatforms zoals hypervisors of containerplatforms, en omvat ook hardware-acceleratieopties voor performance.

NFV werkt vaak samen met softwaregedefinieerde netwerken (SDN) om programmatische aansturing van dataplane en netwerkbeleid mogelijk te maken en service chaining te realiseren.

Toepassingen omvatten virtuele firewalls, load balancers, gateways, VPN-routers en DPI in telecommunicatie- en cloudomgevingen, met name bij 4G/5G-core en edge-diensten.

Uitdagingen zijn onder meer prestatiebeperkingen ten opzichte van dedicated appliances, interoperabiliteits- en beveiligingskwesties, complexiteit van lifecycle management en integratie met bestaande systemen.

Voordelen zijn onder andere lagere CAPEX/OPEX, snellere provisioning, betere schaalbaarheid en multi-vendor-implementaties.