MFNtarieven

MFN-tarieven, of Most-Favoured-Nation-tarieven, zijn de tarieven die op gelijke wijze gelden voor alle lidstaten van de Wereldhandelsorganisatie (WTO). Het MFN-principe is een kernbeginsel in GATT en blijft centraal in de WTO: elke tariefconcessie die een land aan één partner verleent, moet worden uitgebreid aan alle andere WTO-leden. Dit bevordert non-discriminatie en voorkomt bevoordeling van een selecte groep landen.

Hoe MFN werkt: landen nemen tariefverplichtingen op in hun WTO-schedules. Het MFN-tarief is het tarief dat geldt voor alle MFN-leden en staat doorgaans in het tariefschema als de standaardafspraak. In de praktijk kan het toegepast MFN-tarief lager zijn dan het bindende tarief (het maximum) dat in het schema is opgenomen.

Uitzonderingen en aanvullende regelingen: regionale handelsakkoorden (RTAs) mogen tussen de leden van dezelfde RTA lagere tarieven toestaan zonder dat deze automatisch ook gelden voor alle niet-leden, onder voorwaarden van artikel XXIV van GATT. De MFN-regel blijft wel gelden tussen RTA-leden en niet-leden. Daarnaast bestaan preferenties zoals het Generalized System of Preferences (GSP), waarbij bepaalde ontwikkelingslanden meer gunstige tarieven ontvangen; dit is geen MFN, maar een vorm van aparte handelsvoordelen.

Impact en belang: MFN bevordert voorspelbaarheid en toegang tot markten door tariefverschillen tussen WTO-leden te verminderen. Het systeem verzet zich tegen discriminatie op tariffair gebied en vormt de basis voor multinationale handelsafspraken, terwijl uitzonderingen zoals RTAs ruimte bieden voor gerichte regionale voordelen.