Koppelingstype

Koppelingstype is een term die beschrijft hoe twee systemen, componenten of onderdelen met elkaar zijn verbonden. Het dient als classificatie van de verbindingsmethode en wordt toegepast in diverse vakgebieden zoals techniek, elektronica en informatietechnologie. De keuze voor een koppelingstype beïnvloedt factoren als belastbaarheid, bewegingsruimte, isolatie en onderhoud.

In mechanische toepassingen worden koppelingen gebruikt om rotatie of kracht tussen assen over te dragen. Typen omvatten vaste koppelingen die geen slip toelaten en nauwkeurig uitlijnen vereisen, en flexibele koppelingen die geringe misalignment of axiale beweging kunnen opvangen. Daarnaast bestaan er speciale koppelingen met demping om trillingen te beperken.

In elektrische en elektronische systemen beschrijft de koppelingstype hoe signalen tussen circuits worden doorgegeven en of er galvanische isolatie is. Veelvoorkomende types zijn galvanische koppeling, capacitieve koppeling, inductieve koppeling en optische koppeling. Het doel is vaak ruisreductie, veiligheid of isolatie tussen subsystemen.

In software en informatica kan koppelingstype verwijzen naar de mate van samenwerking tussen modules of diensten. Voorbeelden zijn strakke koppeling, waarbij componenten sterk afhankelijk zijn, en losse koppeling, waarbij interfaces en gebeurtenissen de afhankelijkheden beperken. Ook API-gebaseerde, berichtgestuurde of event-driven koppelingen komen voor.

De keuze hangt af van factoren als prestatie-eisen, veiligheid, onderhoudbaarheid en toekomstige uitbreidbaarheid. Het begrip koppelingstype helpt ontwerpers en engineers bij het beoordelen en documenteren van compatibiliteit en risico's.