Kleurschaling

Kleurschaling is de algehele tint of kleur in een beeld of omgeving. Het verwijst naar de neiging van kleuren om naar een bepaalde hue te verschuiven door deeltjes zoals lichtbronnen, materiaaloppervlakken en bewerkingen. Een beeld kan bijvoorbeeld warm, koel, of een specifieke kleurtint hebben, afhankelijk van de omstandigheden en de verwerking.

Oorzaken van een kleurschaling zijn onder meer de eigenschappen van het licht (kleurtemperatuur), het type lichtbron (bijv. tungsten, daglicht, fluorescentie) en de reflecterende eigenschappen van oppervlakken. Ook de camera-instellingen en de gebruikte film of sensor beïnvloeden de uiteindelijke kleurweergave. In analoge fotografie kan de filmcuring een rol spelen, terwijl digitale systemen kleur- en witbalans toepassen via software en sensordata.

In de praktijk probeert men ongewenste kleurschaling te neutraliseren of juist kunstmatig te sturen. In-camera witbalans probeert een neutrale weergave te bereiken, terwijl postproductie kleurcorrectie en kleurgradering gebruikt om een gewenste sfeer te creëren. Technieken omvatten aanpassingen van witbalans, kleurbalans, verzadiging en het toepassen van LUTs (lookup tables). Kleurschaling kan thus functioneel zijn (kleurgetrouwe reproductie) of artistiek (emotionele of stilistische effecten).

Technisch gezien worden termen als kleurtemperatuur (Kelvin), kleurengamma en kleurruimtes (zoals sRGB of Adobe RGB) gebruikt om kleurschaling te karakteriseren en beheersen. In drukwerk en kwaliteitscontrole speelt kleurmanagement een cruciale rol om consistente schaling tussen apparaten te waarborgen.

Zie ook: witbalans, kleurcorrectie, kleurgradering, kleurbeheer.