Irritëren

Irritëren is een Nederlands werkwoord met twee hoofdbetekenissen. Ten eerste betekent het het veroorzaken van irritatie bij iemand of iets, bijvoorbeeld een prikkel die de huid, ogen of slijmvliezen irriteert. Ten tweede kan irriteren ook verwijzen naar iemands ergeren of prikkelen, zoals een opmerking die iemand stoort. In beide gevallen gaat het om een prikkelende of storende werking.

Het werkwoord is transitief en regelmatig vervoegd. Tegenwoordige tijd: ik irriteer, jij irriteert, hij irriteert, wij irriteren, jullie irriteren, zij irriteren. Verleden tijd: ik irriteerde; voltooid deelwoord: geïrriteerd. Voorbeelden: "Lawaai irriteert mijn oren." "Die lamp irriteert mijn huid." "Zijn opmerking irriteerde de aanwezigen."

Etymologie en verwante termen. Irritëren komt uit het Franse irriter, via het Latijn irritare, wat 'opwekken' of 'provoceren' betekent. Verwante woorden zijn irritatie (de toestand van irritatie), irritant en irritant (bijvoeglijk naamwoord dat prikkelend of storend aangeeft). In medische context kan irritatie ook letterlijk lichamelijk bedoeld zijn, bijvoorbeeld wanneer een stof de huid of ogen irriteert. In het dagelijkse taalgebruik wordt irritëren vaak gebruikt om zowel fysieke prikkeling als psychische overlast aan te duiden.