Heliumlekproeven

heliumlekproeven, oftewel heliumlektronische lektesten, vormen een geavanceerde methode om kleine vloeistoffen, gascompressoren, hydraulische systemen en verpakkingsmaterialen op lekkage te inspecteren. De techniek maakt gebruik van de unieke eigenschappen van helium: een zeer licht, niet reageerbaar en doorlaatbaar gas. In een proef wordt het systeem eerst vacuüm gemaakt en vervolgens met helium gevuld op een hoge druk. Eventuele defecten in de afdichting of leidingen laten helium ontsnappen. Dankzij de lage moleculaire massa en de hoge diffusie kunnen ongelukselekken zelfs op micrograiniveau worden gedetecteerd.

Een typische testprocedure bestaat uit drie fasen: voorbereiding, test en analyse. In de voorbereiding worden alle toegingen afgedicht en het vak vacuüm. Tijdens de testde data van een heliumdetectie­apparaat, zoals een massaspectrometer of een quadrupool detector, worden verzameld. In de analysefase wordt het heliumconcentratie‑profiel geïnterpreteerd; een piek wijst op een lekpositie en de intensiteit geeft een inschatting van de lekgrootte. De tests worden vaak op geïndividualiseerde batches uitgevoerd of geïntegreerd in de kwaliteitscontrole van productieprocessen.

Heliumlekproeven zijn bijzonder nuttig in sectoren waar nauwkeurigheid en veiligheid cruciaal zijn, zoals rakettechniek, medische apparatuur, lucht- en ruimtevaart, en industriële opslagfaciliteiten. Ze bieden een niet-destructieve, snel uitvoerbare oplossing die conventionele visuele inspecties of boring overtreft. Derhalve worden heliumlekproeven als best practice beschouwd voor het waarborgen van integriteit en energie-efficiëntie in moderne systemen.