HDRbeeldverwerking

HDR-beeldverwerking is de verwerking van beelden met een groter dynamisch bereik dan conventionele fotografie. Het doel is details te behouden in zowel hooglichten als schaduwen en daarmee een realistischer of intenser beeld te produceren. In de praktijk draait het vaak om het samenvoegen van meerdere belichtingen (belichtingsbracketing). Verschillende beelden van dezelfde situatie worden vastgelegd met uiteenlopende belichtingen en vervolgens geregistreerd (uitlijning) om beweging te compenseren en pixelprecisie te garanderen.

Na registratie wordt een HDR-beeld berekend door de radiance-waarden van de afzonderlijke opnames samen te voegen. Het resulterende HDR-beeld bevat een groter bereik dan een standaard 8-bits afbeelding. Geavanceerde algoritmes, zoals ghosting-vermindering, helpen bij bewegende onderwerpen.

Omdat standaard beeldschermen een beperkt dynamisch bereik hebben, wordt een tonemapping toegepast om het HDR-beeld te comprimeren naar een LDR-formaat dat op displays kan worden getoond. Tonemapping kan zacht, lokaal of globaal zijn, en bepaalt welke details waar zichtbaar zijn. HDR-gegevens worden ook opgeslagen in formaten zoals OpenEXR of Radiance RGBE, met 32-bit-per-kanaal representaties; voor lange-termijn compatibiliteit zijn er gevestigde opmaakstandaarden en kleurbeheer.

Toepassingen van HDR-beeldverwerking omvatten fotografie, film en videoproductie, en wetenschappelijke beeldvorming. Belangrijke uitdagingen zijn misregistratie door beweging, ghosting en ruis bij hoge dynamiek. Net als andere beeldverwerkingstechnieken vereist HDR-beeldverwerking zorgvuldige calibratie van apparatuur en kleurbeheer.