Financieringsgraad

Financieringsgraad is een financiële term die de verhouding aangeeft tussen eigen middelen en vreemd vermogen bij de financiering van een investering of aankoop. In de praktijk verwijst de financieringsgraad vaak naar de verhouding tussen een lening en de waarde van het onderpand, uitgedrukt als percentage. De exacte interpretatie kan per context verschillen.

Bij consumentenfinanciering, met name hypotheken, wordt doorgaans gesproken over de loan-to-value (LTV). De financieringsgraad is dan: financieringsgraad = lening / aankoopwaarde (of marktwaarde) × 100%. Banken hanteren meestal een maximaal LTV, afhankelijk van factoren als inkomen, kredietgeschiedenis en regelgeving. Een hogere financieringsgraad betekent doorgaans meer afhankelijkheid van vreemd vermogen en hoger risico voor kredietgever en aanvrager.

In bedrijfsfinanciering kan de financieringsgraad ook verwijzen naar de verhouding tussen vreemd vermogen en totaal vermogen, of tussen vreemd vermogen en eigen vermogen. Varianten bestaan, maar alle definities richten zich op de mate waarin een project wordt gefinancierd met geleend geld in plaats van met eigen middelen.

Berekenen kan eenvoudig: bij een woning met aankoopprijs 350.000 euro en hypotheek 280.000 euro is de financieringsgraad (LTV) 280.000 / 350.000 × 100% = 80%.

Een lage financieringsgraad wijst op een grotere eigen inbreng en vaak op een lagere financieringsdruk; een hoge financieringsgraad vergroot de financiële kwetsbaarheid bij dalende waarde of inkomen. Verwante begrippen zijn solvabiliteit, eigen vermogen en vreemd vermogen, en de algemene context van financieringsplanning.