Figuurschaatsen

Figuurschaatsen is een tak van kunstschaatsen waarin atleten op ijs onder muziek choreografieën uitvoeren. De sport combineert esthetiek, technische elementen en interpretatie. Belangrijke onderdelen zijn sprongen, spins en figuren die in de geschiedenis centraal stonden. De belangrijkste disciplines zijn singles (mannen en vrouwen), paren en ijsdansen; synchroon schaatsen komt ook voor bij grotere competities.

Figuurschaatsen ontstond in de 19e eeuw in Europa uit de figuurtraining die schaatsers op het ijs tekenden. De term verwijst naar die figuren en patronen. In de daaropvolgende decennia werd de sport steeds artistieker en technisch geavanceerder. Compulsory figures waren decennialang onderdeel van de competities, maar werden in de jaren negentig uit de ISU-wedstrijden verwijderd. Sindsdien draait het vooral om korte en vrije programma's en technische elementen.

Wedstrijden vallen onder toezicht van de International Skating Union (ISU). Tegenwoordig wordt gewerkt met het ISU Judging System (IJS), waarbij technische elementen en programma-onderdelen afzonderlijk worden gescoord. In singles draait het om elementen zoals axel, salchow, toe loop, lutz, flip en combinaties; spins zoals camel en sit; in paren omvatten lifts en throws; in ijsdansen gaat het om ritme, passen en interpretatie van muziek.

Uitrusting en training: figuurschaatsers dragen stijve schaatslaarzen met een metalen blad en scherpe toe picks voor sprongen. De training combineert technische training, choreografie en conditie, aangevuld met off-ice oefeningen voor balans en kracht. Moderne figuurschaatsers werken vaak met coaches en medische ondersteuning om blessures te voorkomen en vooruitgang te boeken.