Elektropolijsten

Elektropolijsten is een elektrochemisch polijstproces waarbij een metalen werkstuk als anode in een geleidende elektrolytische oplossing wordt geplaatst en onder spanning wordt gebracht. Door gecontroleerde materiaalafname verdwijnen uitsteeksels en micro-ruwheden sneller dan vlakke gebieden, waardoor het oppervlak gladder, helderder en beter bestand tegen vervuiling wordt.

Tijdens het proces bevindt het werkstuk zich in een bad met elektrolyt. Veelgebruikte elektrolyten bestaan uit zuren zoals zwavelzuur en/of fosforzuur of gemengde samenstellingen. De stroomdichtheid, temperatuur en beweging van de oplossing bepalen hoeveel materiaal verdwijnt. Doordat hogere protrusies sneller oplossen, ontstaat een vlak en uniforme oppervlaktestructuur.

Toepassingen en materialen: elektropolijsten wordt toegepast op roestvrij staal, aluminium, titanium en nikkel, onder andere voor medische implantaten, auto- en luchtvaartonderdelen, elektronica-behuizingen en huishoudelijke apparaten. Het proces levert hogere glans en verbeterde reinigbaarheid op en kan de corrosie- en slijtvastheid vergroten.

Voordelen en beperkingen: elektropolijsten levert een betere oppervlaktekwaliteit (lagere Ra), betere corrosie- en slijtvastheid en verbeterde hygiëne en reinigbaarheid op. Nadelen zijn de noodzaak van strikte procesregeling, mogelijk verlies van nauwkeurige afmetingen door materiaalafname en hoge kosten voor apparatuur en afvalbehandeling. Veiligheids- en milieukwesties vereisen zorgvuldige omgang met zure elektrolyten en juiste afvalverwerking.

Procesvoering en kwaliteitszorg: doorgaans wordt vooraf reinigen en activatie uitgevoerd, gevolgd door elektropolijsten, spoelen en passivering. Afvalstromen vereisen geschikte verwijdering en behandeling volgens regelgeving; waterstofgas kan aan de kathode vrijkomen. Prestatieparameters zoals Ra en oppervlaktetoestand worden gemeten om aan de gewenste specificaties te voldoen.