Eindfrezen

Eindfrezen is een freesbewerking waarbij een eindfrees – een roterende snijkop met snijkanten aan de onderkant en langs de lengterichting – wordt gebruikt om materiaal uit een werkstuk te verwijderen. Door de frees te bewegen in het vlak (X en Y) terwijl de snijkop naar beneden gaat (Z) kunnen vlakke oppervlakken, contouren en groeven ontstaan, en ook complexere 3D-vormen met behulp van meerdere passes.

Het gereedschap kent verschillende vormen, waaronder platte eindfrezen voor vlakke kopoppervlakken, bolvormige eindfrezen voor 3D-vormen en hoognauwkeurige radius- of hoekfrees voor specifieke contouren. Eindfrezen worden gemaakt van koolstofstaal, snelwisselstaal (HSS) of carbide, vaak met coatings zoals TiN, TiAlN of TiCN om slijtage en warmte te weerstaan.

Bij het frezen draait de frees met hoge snelheid en wordt deze met een gecontroleerde voeding in het werkstuk gestuurd. De snijrichting van de snijkanten bepaalt de chipafvoer: up-cut verwijdert chips omhoog en kan zorgen voor een ruwe onderkant maar betere evacuatie; down-cut produceert een nettere onderkant maar kan chips slecht afvoeren. Diepte per pass en voeding per tand (fz) beïnvloeden de belasting en de warmteontwikkeling. Koeling is vaak nodig bij metaalbewerking.

Toepassingen omvatten het maken van vlakke oppervlakken, profielen, sleuven, uitsparingen en 3D-gevormde delen in metalen, kunststof en hout. Eindfrezen bieden hoge nauwkeurigheid en een goede afwerking, maar vergen juiste gereedschapskeuze, snijparameters en afvoer van chips.

Belangrijke parameters zijn toerental (rpm), snijsnelheid (Vc), voeding per tand (fz), totale voeding en diepte per pass. De keuze van gereedschapsgrootte, richting en koel- of smeermiddel beïnvloeden de prestaties en levensduur van het gereedschap.