EMIEMCproblemen

EMI staat voor elektromagnetische interferentie en EMC voor elektromagnetische compatibiliteit. EMI verwijst naar ongewenste elektromagnetische signalen die apparatuur kunnen beïnvloeden of uitstralen; EMC is het vermogen van elektronische systemen om normaal te functioneren in de aanwezigheid van EMI en tegelijk zelf geen schadelijke interferentie te veroorzaken. Het doel van EMC-ontwerp is om beide te waarborgen: betrouwbare werking en beperkte in- en uitgaande straling.

Bronnen van EMI en EMC-problemen zijn onder meer snelle schakelaars in voedingen en motorbesturingen, DC-DC-converters, radiocommunicatieapparatuur, kabelbundels en sommige industriële en automotive systemen. EMI kan zowel radiated zijn (straling via de lucht) als conducted (geleiding via kabels). De effecten variëren van storingen en onverwachte resets tot verminderde nauwkeurigheid en functionele uitval.

EMI-niveaus en immuniteit worden in laboratoria gemeten met emissie- en immuniteitstests. Voor veel industrieën bestaan normen zoals de IEC 61000-serie en CISPR-normen (bijv. CISPR 22/32). Medische apparatuur volgt IEC 60601-1-2. Automotive en industriële toepassingen hebben aanvullende normen zoals ISO 11452 of MIL-STD-461 in sommige sectoren.

Mitigatie omvat ontwerpkeuzes zoals een korte, gebalanceerde lay-out, scheiding van high-speed nets, goede aarding en decoupling. Fysieke maatregelen bestaan uit afscherming, filtering aan ingangen en uitgangen, kabelafscherming en het gebruik van ferrietkernen op kabels. EMC-optimalisatie gebeurt doorgaans iteratief tijdens het ontwerp, prototype-testen en productie-invoering.

EMC-regelgeving vereist vaak aantoonbare naleving voordat producten op de markt komen. Naleving wordt bereikt door een combinatie van ontwerpkeuzes, pre-compliance tests en officiële certificering in overeenstemming met relevante normen en regels.