Decafeïneren

Decafeïneren is het proces waarmee cafeïne uit koffiebonen verwijderd wordt. Het doel is een koffie met weinig cafeïne te produceren terwijl de smaak en het aroma zoveel mogelijk bewaard blijven. Het proces vindt meestal plaats bij groene (ongebrande) koffiebonen voordat ze geroosterd worden; decafeïneren kan ook toegepast worden op thee, cacao en andere producten.

Er bestaan verschillende methoden. Bij chemische oplosmiddelmethoden (direct of indirect) worden koffiebonen of koffiebonen met kookwater in contact gebracht met oplosmiddelen zoals methyleenchloride of ethylacetaat. Deze oplosmiddelen halen cafeïne uit de bonen; daarna worden de bonen grondig gespoeld en gedroogd. Niet-chemische methoden gebruiken geen oplosmiddelen, maar water of kooldioxide. Bij de Swiss Water Process worden de bonen geweekt in water en wordt de oplossing door actieve kool gefilterd om cafeïne te verwijderen, waarna het water opnieuw wordt gebruikt voor volgende lades. De CO2-methode gebruikt superkritisch kooldioxide om cafeïne uit de bonen te halen, waarna de cafeïne uit de oplossing wordt verwijderd en de bonen verder gedroogd.

De meeste decafeïnerenbonen verliezen circa 97% van de cafeïne, waardoor het eindproduct aanzienlijk minder cafeïne bevat dan gewone koffie. Het proces kan invloed hebben op aroma en smaak, waardoor decafeïneren variëert in kwaliteit tussen producenten en technieken. Regelgeving vereist doorgaans een lage hoeveelheid resterende cafeïne en correcte etikettering van decafeïnerenproducten.

Historisch gezien kwam de eerste commerciële decafeïnering in 1903 voort uit de vondst van een proces met oplosmiddelen; sindsdien zijn veiliger oplosmiddelen en niet-chemische methoden ontwikkeld. Moderne decafeïnering streeft naar minimale smaakveranderingen en lage milieu-impact.