Buitenstaand

Buitenstaand is een Nederlands bijvoeglijk naamwoord, afgeleid van buiten en staand, dat letterlijk “staand buiten” betekent. Het wordt gebruikt om aan te geven dat iemand of iets buiten een kern, groep of organisatie staat. In ruimere termen kan het verwijzen naar iets buitenstaands in een handeling of situatie, of naar een persoon die niet deel uitmaakt van de directe organisatie maar wel betrokken is.

In governance en bestuurscontexten komt het begrip vaak voor in formuleringen als buitenstaand lid of buitenstaand adviseur, waarmee een externe, niet-permanent deelnemer aan een adviesorgaan of commissie wordt bedoeld. Dergelijke personen leveren vaak een onafhankelijk of extern perspectief. Buitenstaande factoren of invloeden kunnen in beleids- en economische teksten ook worden aangeduid met buitenstaande factoren, hoewel vaker extern of buitenlands wordt gebruikt voor die betekenis.

In het dagelijks taalgebruik is buitenstaand minder gebruikelijk dan termen als extern of outsider. Het woord kan ook in juridische of administratieve teksten voorkomen, waar het duidelijk maakt dat iets niet intern is.

Synoniemen en verwante termen zijn onder meer extern, buitenlands en buitenstaander. Tegenstelling: intern of binnen. Etymologie: samenstelling van buiten en staand, met de betekenis dat iets of iemand buiten het centrum of de kern van een groep staat.