Blinddruk

Blinddruk, ook wel blind embossing genoemd, is een druktechniek waarbij een ontwerp op papier of karton wordt aangebracht zonder drukinkt. Het reliëf kan bestaan uit een verheven beeld (emboss) of een verzonken beeld (deboss), en is voelbaar door textuur en vaak zichtbaar zonder kleur.

Het proces gebruikt twee matrijzen, een mannelijke en een vrouwelijke, die in elkaar grijpen. Het papier wordt tussen deze matrijzen geplaatst en bij hoge druk in een pers geperst. Soms wordt warmte toegepast om het patroon scherper te laten uitkomen. Het resultaat is een relief dat op het oppervlak voelbaar is en soms zichtbaar is op beide zijden van het vel.

Varianten omvatten embossing (opstaand) en debossing (ingedrukt). De zichtbaarheid en voelbaarheid hangen af van het papier en de druk. Geschikt papier is dik en homogeen; gewichten van 250 tot 600 g/m2 leveren vaak het beste resultaat. Katoenen en hoogwaardige tekstpapiersoorten geven doorgaans de scherpste definities, terwijl fijn detail moeilijker te realiseren kan zijn.

Toepassingen omvatten luxueus briefpapier, visitekaartjes, boekomslagen, uitnodigingen en verpakkingen; blinddruk wordt gewaardeerd om zijn subtiele tactiele merkaccent en lange duurzaamheid. Nadelen zijn de kosten van de matrijzen en beperkingen op drukgebied (geen inkt), en soms minder toepasbaar op dun papier. Het kan gecombineerd worden met andere afwerkingsmethoden zoals foliedruk voor contrast, maar blijft meestal als zelfstandig tactiel element.