Bioplastien

Bioplastien, also bekend als bioplastics, zijn kunststoffen die ofwel afkomstig zijn uit hernieuwbare biomassa of ontworpen zijn om afbreekbaar te zijn. Ze zijn geen synoniem voor “bioafbreekbaar” plastics, omdat sommige bioplastics biobased maar niet afbreekbaar zijn en sommige conventionele plastics wel afbreekbaar kunnen zijn onder bepaalde omstandigheden. Een belangrijk onderscheid is tussen hernieuwbare herkomst en afbreekbaarheid, en tussen combinatie daarvan.

Er bestaan verschillende categorieën: bio-based en afbreekbaar (bijvoorbeeld poly(lactic acid) PLA en polyhydroxyalkanoates, PHA); bio-based maar niet-afbreekbaar (zoals bio-based PET); fossiel-based maar afbreekbaar (zoals PBAT en sommige PBS-typen); en fossiel-based en niet-afbreekbaar (conventionele plastics). De afbreekbaarheid hangt af van de omgeving en regelgeving; veel bioplastics zijn afbreekbaar onder industrieel composteringsomstandigheden maar niet noodzakelijk in een gewone tuin- of zeeomgeving.

Productie en milieu-impact komen voort uit fermentatie van suiker- of zetmeelrijke materialen uit gewassen zoals mais, suikerriet of cassave, gevolgd door polymerisatie. Levenscyclusbeoordelingen tonen vaak voordelen ten opzichte van sommige fossiele plastics wat betreft fossiele-brandstofgebruik en uitstoot, maar de resultaten hangen sterk af van herkomst, energievoorziening en end-of-life-infrastructuur.

Toepassingen liggen vooral in verpakkingen, wegwerpproducten zoals bestek en zakken, landbouwfolie en sommige medische of technische toepassingen. Het einde-van-leven vergt aandacht: composteerbaarheidsverklaringen vereisen certificering (bijv. EN 13432, ASTM D6400); industriële composteerfaciliteiten zijn niet overal beschikbaar en recycling en logistiek blijven uitdagingen. Regulering en standards beïnvloeden ontwikkeling, labeling en acceptatie van bioplastien wereldwijd.