Basiskaartformaten

Basiskaartformaten zijn gestandaardiseerde gegevensformaten die worden gebruikt voor basiskarten, de fundamentele geografische lagen waarop veel digitale kaarten zijn opgebouwd. Ze leveren consistente representaties van essentiële geografische kenmerken zoals topografie, wegen, water, grenzen en landgebruik. Door gebruik te maken van gemeenschappelijke formaten kunnen organisaties kaarten beter delen en combineren, en toepassingen basismaps uniform weergeven over verschillende platforms.

Veelvoorkomende formaten worden onderverdeeld in vector-, raster- en dienstgerelateerde categorieën. Voor vectordata zijn onder meer Shapefile, GeoJSON, GML en KML veelgebruikte opties. Voor rasterdata komen GeoTIFF en JPEG2000 vaak voor. Containermedia zoals GeoPackage bieden een verenigde opslag voor zowel vector- als rasterdata. Voor webdiensten spelen WMS, WMTS en WFS een belangrijke rol in het leveren van basemaps via internet. Daarnaast zijn stylingformaten zoals SLD/SE relevant om de weergave van basismappen te definiëren.

Standaarden en interoperabiliteit: basiskaartformaten volgen doorgaans Open Geospatial Consortium (OGC) standaarden, wat uitwisseling en analyse vergemakkelijkt. Veel basismodellen gebruiken unify CRS’en (zoals EPSG-codes), en tiling- en projectiesystemen die snelle weergave mogelijk maken op verschillende apparaten en platforms.

Toegang en licenties: veel basiskaartgegevens worden als open data gepubliceerd door overheden of publieke instanties, maar licenties en attributievereisten variëren per land of organisatie. Updates en nauwkeurigheid kunnen per bron verschillen, waardoor nauwkeurige metadata en provenance belangrijk zijn voor selectie en gebruik van basiskaartformaten.