Arbeidseconomie

Arbeidseconomie is een tak van de economische wetenschap die zich richt op de werking van arbeidsmarkten en op besluiten van werkgevers en werknemers met betrekking tot werk, loon en arbeidsparticipatie. Het bestudeert hoe vraag en aanbod van arbeid tot loonvorming en werkgelegenheid leiden, en hoe factoren zoals scholing, ervaring en vaardigheden lonen en arbeidskeuze beïnvloeden.

Belangrijke onderwerpen zijn onder meer loonvorming, werkloosheid, arbeidsproductiviteit en arbeidsmobiliteit. Het onderzoekt hoe menselijke kapitaal—door onderwijs en training—lonen verhoogt en hoe discriminatie, institutionele regels en technologische veranderingen lonen en banen verdelen. Ook worden arbeidsverhoudingen, vakbonden en collectieve onderhandelingen betrokken bij de bepaling van arbeidsvoorwaarden.

Methoden omvatten theoretische modellen van arbeidsaanbod en arbeidsvraag, evenals search-and-matching-modellen, monopsonie en efficiëntie- of prestatielonen. Empirische analyse gebruikt econometrie, quasi-experimenten en veldexperimenten om relaties tussen loon, werkgelegenheid, werkuren en beleid te identificeren. Data komen uit enquêtes, administratieve registers en bedrijfsobservaties.

Beleidsgericht onderzoek levert aanbevelingen voor onderwerpen als minimumloon, werkloosheidsuitkeringen, activering van werkzoekenden, scholing en re-integratie, immigratiebeleid en pensioenhervormingen. De belangrijkste actoren zijn werknemers, werkgevers, vakbonden en de overheid. Arbeidseconomie levert zo inzichten voor arbeidsparticipatie, productiviteit en sociale welvaart.