Aardelektroden

Aardelektroden zijn aardings-elektroden die worden gebruikt om elektrische installaties met de aarde te verbinden. Ze scheppen een referentiev onder het systeem en bieden een lage impedantiepath voor foutstromen en bliksemovers, wat helpt om mensen en apparatuur te beschermen en spanningen tijdens storingen te stabiliseren.

Veelvoorkomende vormen zijn roedelektroden, lange metalen staven die in de bodem worden aangebracht; plaat-elektroden, vlakke stukken die onder de grond worden begraven; en pijp- of gaasconfiguraties. Voor grotere installaties worden meerdere elektroden verbonden om een effectief aardingsnetwerk te vormen.

Materiaalkeuzes zijn onder meer koper, koperbekleed staal, gegalvaniseerd staal en roestvrij staal. Koper biedt hoge geleidbaarheid en corrosiebestendigheid maar is kostbaar; staal biedt mechanische sterkte en wordt vaak voorzien van coatings. Koperbekleed staal combineert beide eigenschappen.

De aanleg hangt af van de weerstand van de bodem en het vochtgehalte, die de prestaties van de aardingsweg beïnvloeden. Elektroden worden zo geplaatst dat goed contact met geleidend bodemvocht ontstaat, op voldoende diepte en met voldoende afstand om wederzijdse beïnvloeding te minimaliseren. Lokale normen geven richtlijnen voor plaatsing en afmetingen.

Onderhoud omvat periodieke meting van aardingsweerstand, visuele controle op corrosie en beschadigingen, en zorgen voor mechanische stabiliteit. Als de weerstand stijgt tot een onacceptabel niveau, kunnen extra elektroden of een groter netwerk nodig zijn.

Toepassingen zijn onder meer elektriciteitsnetwerken, gebouw-aarding en bliksembeveiligingssystemen. Internationale en nationale normen bieden methoden voor installatie en testen, zoals meetmethoden en gewenste weerstandsniveaus.