zichtveld

Zichtveld is het gebied van de ruimte dat met het zicht waarneembaar is vanaf een bepaald standpunt en zonder hoofdbeweging. Het begrip omvat zowel het monoculaire gezichtsveld (met één oog) als het binoculaire gezichtsveld (met beide ogen), dat doorgaans groter is en diepte-informatie mogelijk maakt. Bij gezonde volwassenen bedraagt het horizontale gezichtsveld met beide ogen ongeveer 180 graden en het verticale circa 135 graden; het centrale gebied waarin scherp waarneming mogelijk is, ligt in de fovea en omvat enkele graden.

Zichtveld kan worden onderzocht met perimetrie. Automatisierte perimetrie, zoals Humphrey- of SITA-testen, en klassieke Goldmann-perimetrie leveren kaarten van de gevoeligheid in verschillende delen van het gezichtsveld. Verlies van delen van het gezichtsveld wordt aangeduid als scotomen of velddefecten en kan wijzen op oogaandoeningen of neurologische aandoeningen.

Aandoeningen die het gezichtsveld kunnen aantasten zijn onder meer glaucoom (perifeer verlies), retinitis pigmentosa (progressief perifere verlies), opticusneuropathie en beroerte. Behandeling en prognose hangen af van de onderliggende oorzaak en kunnen variëren van medicatie en chirurgie tot revalidatie en aanpassing van het dagelijks leven. Leeftijd, refractie en hoofdpositie kunnen het gezichtsveld beïnvloeden, evenals lichtomstandigheden.

Zie ook: gezichtsvelddefecten; perimetrie; glaucoom; retinitis pigmentosa.