windkrachten

Windkrachten is een term die de sterkte van de wind aangeeft en wordt gebruikt in meteorologie en weerberichtgeving. In de praktijk verwijst windkracht naar de kracht of het effect van de wind op objecten, water en het landschap, en wordt deze meestal beschreven met de Beaufort-schaal. De Beaufort-schaal loopt van 0 tot 12 en is gebaseerd op waarnemingen van windgerelateerde verschijnselen zoals bewegende bladeren, bewegende zeilen, golven en het bewegingsgevoel op land. In officiële rapporten wordt vaak ook verwezen naar de windsnelheid in meter per seconde of kilometer per uur, maar de schaal zelf koppelt de wind aan zichtbare effecten.

Beaufort-windkrachten functioneren als communicatiemiddel: ze geven snel aan wat voor dagelijkse en operationele consequenties de wind heeft. Lage windkrachten vereisen weinig maatregelen, terwijl hogere krachten invloed hebben op scheepvaart, buitenwerk en veiligheid. De schaal is historisch ontwikkeld voor zeilers en wordt sindsdien wereldwijd gebruikt in weerberichten, maritieme planning en bouwkundige berekeningen.

Oorsprong en gebruik: de schaal is vernoemd naar Sir Francis Beaufort, die de methode in de 19e eeuw introduceerde. Tegenwoordig worden windkrachten wereldwijd vastgesteld door weerstations, again più vaak omgerekend uit gemeten windsnelheden en op basis van waarneming. In de Nederlandse context geven het KNMI en andere diensten windkrachtberichten af als onderdeel van weersverwachtingen en waarschuwingen. Windkracht is dus een waardevol hulpmiddel voor communicatie, planning en veiligheid, en staat los van maar gerelateerd aan de windrichting en de exacte windsnelheid.