wegdetectoren

Wegdetectoren zijn sensoren die langs of in het wegoppervlak geplaatst zijn om verkeer te meten en te monitoren. Ze leveren gegevens over verkeersvolume, snelheid, bezettingsgraad (hoeveelheid voertuigen op een wegvak) en voertuigklasse. De verzamelde informatie wordt gebruikt voor verkeersbeheersing, incidentdetectie, kwaliteitsbeoordeling van reiservaring en langetermijnplanning.

De belangrijkste technologieën zijn onder meer inductieve lusdetectors, die in de asfaltlaag zijn ingebouwd en veranderingen in magnetisch veld detecteren wanneer een voertuig over de lus rijdt; magnetische sensoren die voertuigen registreren op basis van magnetische afwijkingen; piezo-elektrische sensoren in het wegdek die druksignalen genereren bij passage; pneumatische buissentellers die luchtkussen gebruiken om aanwezigheid te detecteren; en optische systemen zoals infrarood, lasers, radar en videoanalyse die voertuigen detecteren en soms classeren. Moderne systemen combineren vaak meerdere technologieën of gebruiken camera- en beeldverwerkingstechnieken voor aanvullende informatie.

Toepassingen omvatten verkeersregelcentrales, rampmeters en variabele snelheidslimieten, evenals de berekening van reistijden, verkeersvertragingen en congestiepunten. Gegevens worden ook gebruikt voor beleidsvorming, infrastructuurplanning en transportmodelleringsonderzoek.

Voordelen zijn onder andere robuustheid en lange levensduur bij wegdektoepassingen, snelle real-time informatie en weinig operationele verstoring voor weggebruikers. Nadelen zijn onder meer installatie-invasie en wegwerkzaamheden bij plaatsing of vervanging, onderhoudsbehoeften, gevoeligheid voor slijtage en weersomstandigheden, en mogelijke privacykwesties bij camera-gebaseerde systemen.

Toekomstige ontwikkelingen richten zich op sensorfusie tussen meerdere detectietechnologieën, integratie met connected vehicle-data, kostenreductie en verbeterde data-analyse en open data-initiatieven.