weerstandwaarde

De weerstandwaarde, vaak simpelweg weerstand genoemd, is de elektrische weerstand van een component of een gedeelte van een elektrisch circuit. Het wordt uitgedrukt in ohm (symbool Ω) en geeft aan hoeveel spanning er nodig is om een bepaalde stroom te laten lopen. De weerstandwaarde is gerelateerd aan spanning en stroom via de wet van Ohm: V = I × R. Een ohm is de weerstand waardoor bij een spanning van één volt een stroom van één ampère door het component loopt.

Voor vaste weerstanden komen waarden voor in standaardseries zoals E12 of E24. De werkelijke waarde van een weerstand ligt meestal binnen een tolerantiebereik rond de nominale waarde; veel voorkomende toleranties zijn ±1%, ±2% en ±5%.

Er bestaan verschillende typen weerstanden. Een vaste weerstand behoudt zijn waarde, terwijl variabele weerstanden zoals potmeters en trimmers een aanpassing mogelijk maken. Thermistors zijn weerstanden waarvan de waarde sterk afhankelijk is van temperatuur, varistors beschermen tegen spanningspieken. De temperatuurafhankelijkheid wordt uitgedrukt in de temperatuurcoëfficiënt, meestal uitgedrukt in ppm/°C.

De weerstandwaarde wordt in de praktijk gemeten met een multimeter of een vierdringentechniek voor hoge precisie. Bij ontwerp kan men rekening houden met toleranties en temperatuurcoëfficiënt, evenals de gewenste weerstandwaarde in toepassingen zoals spanningsdelers, stroombeperking en referenties.

Naast de gewone vaste weerstanden bestaan ook speciale vormen zoals SMD-weerstanden voor printplaattoepassingen, met vergelijkbare waarden en toleranties.