vertellende

Vertellende is in het Nederlands een grammaticale term die verwijst naar de present participle vorm van het werkwoord vertellen. Het wordt gevormd met het achtervoegsel -ende en fungeert als een bijvoeglijk naamwoord of predikaat, om aan te geven dat iets te maken heeft met vertellen of narreren. Voorbeelden zijn een vertellende passage of de vertellende verteller. In gebruik kan vertellende zowel attributief als predikaat gebruikt worden: "de vertellende stijl" of "de stijl is vertellend".

In de literatuur- en taalkunde wordt het begrip vaak ingezet in discussies over vertelwijze: een vertellende stijl drukt de informatie uit door vertellen, in tegenstelling tot een beschrijvende of schilderende stijl die meer laat zien door details en scene-setting. Het woord komt vooral voor in analyserende teksten over vertellers, narratieve stemmen en vertelstrategieën.

Het woord is afgeleid van het werkwoord vertellen; de -ende-form is een standaard vorm voor Nederlandse present participles, vergelijkbaar met lopende, kijkende of schrijvende. Het is een neutrale terminologie die geen waardeoordeel uitdrukt over de kwaliteit van de tekst, maar eerder een beschrijvend label.

Zie ook: verteller, vertellen, narratologie, verteltheorie, beschrijvende en schilderende stijl, vertelstrategie.