verbreidheid

Verbreidheid is een statistisch concept dat aangeeft hoe wijdverspreid een verschijnsel is binnen een populatie op een bepaald moment. In het Nederlands wordt het vaak vertaald als prevalentie en toegepast in vakgebieden zoals epidemiologie, sociologie en demografie om het aandeel mensen met een bepaalde eigenschap of aandoening te beschrijven.

Verbreidheid kan worden onderscheiden in point prevalence—het aantal bestaande gevallen op een specifiek moment gedeeld door de populatie op dat moment—en periodeprevalentie—de gevallen die zich voordeden gedurende een bepaalde periode, gedeeld door de gemiddelde populatie tijdens die periode. Verbreidheid is niet hetzelfde als incidentie, wat de snelheid of het aantal nieuw vastgestelde gevallen in een tijdsperiode beschrijft. Voor chronische aandoeningen kan verbreidheid hoog blijven zelfs bij lage incidentie, omdat personen lange tijd in de groep met de aandoening blijven.

Metingen van verbreidheid komen voort uit enquêtes, administratieve registers, gezondheidszorgdata en volkstellingen. Vaak is het nodig om de cijfers te standaardiseren (bijvoorbeeld naar leeftijd) om vergelijkingen mogelijk te maken tussen populaties en tijdsperioden.

Interpretatie van verbreidheid vereist aandacht voor factoren zoals de duur van de aandoening, de overlevingskansen, migratie en veranderingen in diagnostische criteria. Veranderingen in verbreidheid kunnen worden veroorzaakt door meer diagnose, betere detectie, veranderende risicofactoren of demografische verschuivingen.

Toepassingen van verbreidheid zijn onder meer beleidsvorming, resourceplanning en evaluatie van interventies in de volksgezondheid, maar ook in marktonderzoek en sociaal-wetenschappelijke analyses waarin men wil weten hoe wijd verspreid een bepaalde eigenschap is.