tegenverhalen
Tegenverhalen is de term voor verhalen die gevestigde, dominante vertellingen uitdagen en herdefiniëren. Ze ontstaan vanuit perspectieven en gemeenschappen wiens geschiedenis of ervaringen in officiële of mainstream kanalen onderbelicht of verdraaid zijn. In literatuur, media- en geheugenstudies richten tegenverhalen zich op het weergeven van stemmen van gemarginaliseerde actoren, het ter discussie stellen van nationale mythen en het blootleggen van nuances die door dominante verhalen over het hoofd worden gezien.
Kenmerken van tegenverhalen zijn aandacht voor stem en context, een focus op agency en counter-memory, en het
Vormen en kanalen waartegenverhalen tot uiting komen omvatten orale geschiedenis, memoires, romans, films, documentaires, digitale verhalen
Toepassingen en impact: in de historiografie door uitbreiding van perspectieven; in sociale bewegingen als middel voor
Kritiek en debat: tegenverhalen kunnen leiden tot discussies over relativisme of samenhang; ethische overwegingen rond representatie,
Zie ook: tegenverhaal, memory studies, postkoloniale theorie, historiografie.