systeemparameters

De term systeemparameter verwijst naar een configuratiewaarde die de werking van een systeem, dienst of applicatie bepaalt. Systeemparameters sturen hoe resources worden toegewezen, hoe lang operaties mogen duren, welke beveiligings- en compatibiliteitsregels gelden en hoe foutafhandeling plaatsvindt. Ze kunnen zowel globaal van toepassing zijn als per component, gebruiker of applicatie.

Systeemparameters kunnen worden beheerd via verschillende mechanismen, afhankelijk van het platform: configuratiebestanden, het register of beheer via grafische interfaces of commandoregeltools; omgevingsvariabelen; en, voor kernel- en systeemtuning, speciale interfaces zoals /proc/sys en sysctl op Unix-achtige systemen.

Parameters kunnen statisch zijn (vaak vereisen ze een herstart of herlaad van de dienst) of dynamisch (kunnen tijdens bedrijf worden aangepast zonder onderbreking). Ze hebben invloed op prestaties, stabiliteit en veiligheid en zijn daarom onderwerp van change management.

Voorbeelden: in een besturingssysteem kan men geheugenbeheer en swapgedrag instellen; netwerktime-outs, loggingniveau en logretentie; en beveiligingsbeleid zoals toegangscontrole. In Linux zijn kernelparameters zoals vm.swappiness of kernel.pid_max via sysctl te configureren; in Windows spelen registry- en groepsbeleidsinstellingen een rol; in databases en applicaties bepalen parameters zoals max_connections, cachegrootte en timeouts.

Goed beheer van systeemparameters vereist documentatie, versiebeheer van configuratiebestanden, testen bij wijziging en een herstelplan. Onjuiste waarden kunnen de prestaties negatief beïnvloeden of systemen onstabiel maken. Daarom wordt vaak gebruikgemaakt van change control en monitoring om afwijkingen vroeg te signaleren.