standaardzuur

Een standaardzuur is een zuuroplossing met een nauwkeurig bekende concentratie, bedoeld als referentie in analytische chemie. Door de bekende hoeveelheid zuur kan de oplossing dienen om andere oplossingen te kalibreren en om onbekende concentraties te bepalen, vooral in zuur-base titraties en bij calibraties van pH metingen.

Standaardzuren zijn meestal sterke zuren omdat deze bij vrijwel volledige dissociatie een consistent referentiepunt bieden. Veelgebruikte voorbeelden zijn verdunde oplossingen van zoutzuur (HCl), salpeterzuur (HNO3) en zwavelzuur (H2SO4). De concentratie wordt bepaald met volumetrische technieken, doorgaans door verdunning uit geconcentreerde stockoplossingen of via een primaire standaardmethode. Bij het standaardiseren van een zuur wordt een oplossing met een bekende basenconcentratie gebruikt (bijv. NaOH); omgekeerd wordt bij het standaardiseren van een base een standaardzuur toegepast.

Eigenschappen van standaardzuren zijn onder meer hoge zuiverheid, stabiliteit onder opslag en lange houdbaarheid, met traceerbaarheid via certificaten. Voor pH-metingen worden aparte bufferoplossingen gebruikt voor calibratie, maar standaardzuren blijven belangrijk voor feitelijke titraties.

Toepassingen omvatten het standaardiseren van basen, kalibratie van pH-meters, en bepaling van onbekende zure oplossingen in analytische chemie. Veiligheid is een belangrijke overweging: sterke zuren zijn corrosief, dus correct gebruik van persoonlijke beschermingsmiddelen en passende opslag zijn vereist.