servoaandrijving

Een servoaandrijving is een regel- en aandrijfset die een servo motor aanstuurt en de positie, snelheid en/of torque van de motor regelt met terugkoppeling. Een typische servoaandrijving bestaat uit drie hoofdcomponenten: de servo motor, de terugkoppelingssensor (meestal een encoder of resolver) en de servo drive of regelaar die het motorvermogen aanstuurt. De aandrijving ontvangt commando's van een besturingssysteem zoals een PLC of CNC en vertaalt deze naar de juiste motorstroom en positie.

In een gesloten lus regelt de servo drive de motorbeweging aan de hand van de feedback uit de encoder. De meeste systemen gebruiken meerdere controlelussen: een positie-lus, eventueel een snelheid-lus, en een torque- of current-lus. Doorgaans worden algoritmes zoals PID gebruikt, met compensatie voor inertie en mechanische lag.

Verschillende types en componenten omvatten AC-servomotoren en DC-servomotoren. Feedbackopties zijn incremental encoders, absolute encoders of resolvers. Aandrijvingen kunnen digitaal of analoog zijn, met ondersteuning voor industriële netwerken zoals EtherCAT, Profibus, Modbus of Profinet. De combinatie bepaalt responstijden, nauwkeurigheid en uitbreidbaarheid.

Toepassingen en kenmerken: servoaandrijvingen bieden hoge precisie, uitstekende herhaalbaarheid en snelle dynamische respons. Ze worden veel gebruikt in robotica, CNC-machines, verpakkingslijnen en pick-and-place-systemen. Voordelen zijn nauwkeurige positie- en snelheidsregeling en efficiënte energiegebruik; nadelen zijn hogere kosten, benodigde afstemming en onderhoud.

Ontwerp en installatie vereisen juiste dimensionering van motor en belasting, inertie-match en een passende koppelreserve. Bij commissioning worden PID-parameters afgestemd, encoderinstellingen geconfigureerd en motorstroomlimieten ingesteld. Beveiligingsfuncties zoals overcurrent, overbelasting en thermische monitoring dragen bij aan veiligheid en betrouwbaarheid.