separatesconfiguratie

Separatesconfiguratie is een term uit de informatie- en software-engineering die verwijst naar een configuratiebenadering waarbij configuratiegegevens buiten de applicatiecode worden geplaatst en beheerd via externe bronnen. Het doel is om de code los te koppelen van de omgeving waarin deze draait, zodat dezelfde binaries in verschillende omgevingen (ontwikkel, test, productie) met andere instellingen kunnen worden gebruikt. Door configuratie apart te beheren wordt ook beveiliging en onderhoud verbeterd.

In de praktijk omvat separatesconfiguratie het externaliseren van instellingen zoals verbindingsstrings, bestandslocaties, regionale voorkeuren en geheimen via beveiligde opslag of omgevingsvariabelen. Configuratie kan hiërarchisch worden opgebouwd: standaardwaarden, omgeving-specifieke overrides en omgeving-specifieke geheimen. Vaak worden configuratiebronnen gelaagd en kunnen ze dynamisch worden bijgewerkt zonder opnieuw te compileren of de service opnieuw te starten, afhankelijk van de toepassing en de infrastructuur.

Voordelen zijn onder meer verbeterde portabiliteit, minder kwetsbaarheden doordat wachtwoorden niet in code staan, snellere deploymentcycli en eenvoudiger rollback bij misconfiguraties. Nadelen of uitdagingen omvatten het beheer van meerdere bronnen, mogelijke prestatie-impacts bij frequent herladen, en de noodzaak voor sterk geheimenbeheer en auditing.

Separatesconfiguratie sluit vaak aan bij ontwerpprincipes zoals de 12-factor app, infrastructuur als code en het gebruik van tooling zoals config services, secrets managers en environment-driven deployments. Verwante concepten zijn centralisatie van configuratie, feature flags en container-gedragen configuratie.