segmentering

Segmentering is het proces waarbij een heterogene groep wordt opgedeeld in kleinere, homogee­ne­re segmenten op basis van gedeelde kenmerken. Het doel is om beter begrip, gericht handelen en efficiënte allocatie van middelen mogelijk te maken. Segmentering wordt toegepast in verschillende vakgebieden, zoals marketing, statistiek, beeld- en signaalverwerking en demografisch onderzoek.

In marketing betreft segmentering vooral de indeling van een markt in doelgroepen op basis van demografische, geografische, psychografische en gedragskenmerken. Hierdoor kunnen producten, prijsstelling, communicatie en distributie beter aansluiten bij de wensen van elk segment. Segmenterend beleid kan leiden tot hogere conversie en betere klanttevredenheid, mits segmenten relevant en meetbaar blijven.

In beeld- en signaalverwerking verwijst segmentering naar het opdelen van data in regio’s of perioden met vergelijkbare kenmerken. Bij beeldsegmentering wordt een afbeelding verdeeld in regio's met soortgelijke kleur- en textuurkenmerken, terwijl tijdreeksen kunnen worden onderverdeeld in perioden met vergelijkbare patronen.

Methoden voor segmentering kunnen a priori (op basis van bekende criteria) of data-gedreven (op basis van patronen in de data) zijn. Veel gebruikte technieken zijn clustering (bijv. k-means, hiërarchische clustering) en modelgebaseerde methoden zoals Gaussian mixture models. Het segmentatieproces omvat doorgaans: definiëren van doel, verzamelen en opschonen van data, kiezen van variabelen, kiezen van een methode, definiëren van de segmenten, valideren en implementeren.

Belangrijke aandachtspunten zijn privacy, representativiteit, en de kans op over- of ondersegmentatie. Validatie en periodieke updating zijn essentieel om segmenten actueel en bruikbaar te houden.