schaalscore

Schaalscore is een term uit evaluatie en statistiek die een numerieke waarde aanduidt die de positie van een meting of waarneming op een vooraf gedefinieerde schaal aangeeft. Het begrip wordt in diverse vakgebieden gebruikt en biedt een gestandaardiseerde manier om verschijnselen te vergelijken.

Schaalscores ontstaan doorgaans bij meetinstrumenten, beoordelingsrubrieken, enquêtes of data-transformatie. Ze maken het mogelijk om scores van verschillende items, personen of tijdsperiodes met elkaar te vergelijken en ondersteunen de interpretatie van resultaten in termen van voldoende, hoog of laag.

De berekening en interpretatie van een schaalscore hangen sterk af van het gebruikte instrument. Veel voorkomende methoden zijn min-max-normalisatie (om ruwe scores op een vaste schaal te plaatsen), standaardisatie naar z-scores of t-scores, en toewijzing aan percentielen. De schaal kan ordinaal of intervalniveau hebben, en een hogere schaalscore duidt meestal op een hogere mate van de gemeten eigenschap, al de interpretatie is afhankelijk van de constructie en oriëntatie van de schaal.

Toepassingsgebieden omvatten onder meer de psychologie, onderwijs, gezondheidszorg, en marktonderzoek. Voorbeelden zijn een depressieschaal die een schaalscore oplevert of een educatieve toets die een score op een 0-100-schaal geeft. Validiteit en betrouwbaarheid van de schaalscore hangen af van de kwaliteit van het onderliggende instrument en de methode van berekenen.

Zie ook: Likert-schaal, standaardscore, percentiel, normalisatie.